Verwerkingsopdracht 3
Maar opgeven zou hij niet. Niet nu hij de waarheid boven tafel had. Hij renden richting het bos en hij hoopte dat ze hem niet gezien hadden.
Maar een van de ruiters had hem toch gezien. En riep zijn metgezellen. De leider van ruiters reageerde snel en reed in de richting vanwaar hij geroepen werd. Zijn metgezellen volgden hem.
Oeni keek achterom en schrok. Daardoor struikelde hij en viel hij opzij in de berm. Daar zag hij opeens een grot. En hij kroop erin.
Ondertussen waren de ruiters zijn spoor kwijt. Ze bleven nog een tijdje doorzoeken maar vonden niks. Toen besloot de leider van de ruiters dat ze lang genoeg gezocht hadden. De ruiters vertrokken en Oeni kwam uit zijn schuilplaats.
Hij besloot richting het paleis te gaan. Hij had immers genoeg informatie om de generaal aan te klagen. Maar toch was hij bang want hij wist niet wat hem in paleis te wachten stond.
Toen hij bij het paleis aankwam zag hij dat de bewaking was verdubbelt. Zat Eje ook in het complot tegen Toetanchamon. Hij moest nu een plan verzinnen.
Hij kon zich vermommen en zo ongezien proberen binnen te komen. Maar idee was niet echt veilig. Hij zou iemand kunnen beroven of zelfs vermoorden. Maar daarbij zat zijn geweten in de weg.
Plotseling zag hij een van zijn oude knechten. Hij sprak hem aan. Ga naar de vrouw van de oude Farao en zeg haar dat ik haar bij zonsondergang in de binnentuin van het paleis wil spreken; zei hij.
De knecht gaf het door en bij zonsondergang vertelden hij de koningin het hele verhaal. Ze schrok toen ze dit alles hoorde en begon te huilen. Ze bedankten Oeni. Maar toen kwam er opeens de bewaker zijn ronde langs de tuin kwam doen. Hij zag Oeni en toen deze wou vluchten werd hij snel ingehaald. De bewaker gaf Oeni toen een klap op zijn hoofd en alles werd zwart.
